در ادبیات سیاسی رایج کشور، اغلب با دوگانههای متعددی چون «صلح/ جنگ»، «مذاکره/ مقاومت» و «دیپلماسی/ میدان» روبرو هستیم. این واژهها اغلب تقلیلگرایانه و در نقطه مقابل هم مطرح میشوند؛ به گونهای که عدهای جنگطلب و تندرو و عدهای دیگر سازشکار و نفوذی دشمن معرفی میشوند؛ درحالیکه واقعیت وجودی انسان، واقعیت صحنۀ داخلی جامعه و صحنۀ روابط بینالملل بسیار پیچیدهتر از این تقابلهاست. برای تحلیل صحیح مسئله و رفع این دوگانگی، ابتدا به تفکیک دیدگاهها و دلایل هر یک میپردازیم و درنهایت راهبرد گذار از این وضعیت را تبیین میکنیم.
امیدی نقلبری, مهدی . (1405). واکاوی آراء در باب دوگانه صلح و جنگ. فصلنامه ره توشه, 7(ویژه نامه ده آخر ماه صفر), 69-80. doi: 10.22081/rt.2026.75597.1602
MLA
امیدی نقلبری, مهدی . "واکاوی آراء در باب دوگانه صلح و جنگ", فصلنامه ره توشه, 7, ویژه نامه ده آخر ماه صفر, 1405, 69-80. doi: 10.22081/rt.2026.75597.1602
HARVARD
امیدی نقلبری, مهدی. (1405). 'واکاوی آراء در باب دوگانه صلح و جنگ', فصلنامه ره توشه, 7(ویژه نامه ده آخر ماه صفر), pp. 69-80. doi: 10.22081/rt.2026.75597.1602
CHICAGO
مهدی امیدی نقلبری, "واکاوی آراء در باب دوگانه صلح و جنگ," فصلنامه ره توشه, 7 ویژه نامه ده آخر ماه صفر (1405): 69-80, doi: 10.22081/rt.2026.75597.1602
VANCOUVER
امیدی نقلبری, مهدی. واکاوی آراء در باب دوگانه صلح و جنگ. فصلنامه ره توشه, 1405; 7(ویژه نامه ده آخر ماه صفر): 69-80. doi: 10.22081/rt.2026.75597.1602
)