مسجد از صدر اسلام تاکنون همواره کانون بنیادین حیات اجتماعی، فرهنگی و سیاسی مسلمانان بوده است. این بنای مقدس و گرانسنگ با جایگاهی محوری که در آموزههای اسلام دارد، نهتنها محفل برپایی شعایر دینی و عبادی است، بلکه مهمترین نهاد برای همافزایی و انسجام اجتماعی، تربیت نسلی متعهد و مرکزی برای فعالیتهای عامالمنفعه محسوب میشود. اهمیت این جایگاه رفیع، ضرورت توجه دقیق به مدیریت آن را دوچندان میسازد؛ مدیریتی که بتواند با وجود حفظ اصالتهای عبادی، مسجد را به قطبی فعال و مؤثر برای پاسخگویی به نیازهای معاصر تبدیل کند و آن را به پایگاهی تمدنساز ارتقا دهد. در این نوشتار، مدیریت مسجد در قالب وظایف، موانع و کاستیها بررسی میشود و در محورهایی سامان یافته است.
)