خانواده کوچکترین واحد اجتماعی و با این وجود، ستون اصلی جامعه است. این نهاد، محلی است که آرامش، تعادل روانی و شخصیت افراد در آن شکل میگیرد و نقشی حیاتی در تحولات اجتماعی دارد. خانواده در تعالیم اسلامی، جایگاهی محوری دارد که رشد مادی و معنوی فرد را تضمین میکند؛ به شرطی که روابط بر پایه عقلانیت، اخلاق و منطق اسلامی بنا شود. اسلام دینی جامع است که مسلمانان را موظف میداند که سبک زندگی و روابط خانوادگی خود را بر اساس این آموزهها تنظیم کنند. برای تسهیل این امر، اسلام بر الگوبرداری از انسانهای کامل تأکید دارد تا بتوانیم مسیر زندگی را با اطمینان بیشتری طی کنیم و به سعادت و رضایت الهی دست یابیم.
امام علی(ع) که در قرآن به صفاتی چون «پاکان از بدیها»،[1] «نیکوکاران»،[2] «اولیالامر»،[3] «راستگویان»[4] و «جان» پیامبر اکرم(ص)»[5] توصیف شدهاند، نمونهای کامل از این الگوها هستند. الگو قراردادن رفتار و گفتار ایشان، مسیر صحیح تعاملات خانوادگی را روشن میکند و میتواند زندگی پر از آرامش و سعادتمندی را برای خانوادهها به ارمغان آورد.
در مخزن لایموت، دردانه علی است
در کون و مکان، امیر فرزانه علی است
در کعبه ظهور کرد، تا بر همهکس
معلوم شود که صاحبخانه، علی است
[1]. احزاب: 33؛ مراد از آیه تطهیر، پیامبر اکرم(ص)، فاطمه، على و حسن و حسین(ع) هستند (علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج 2، ص 193).
[2]. انسان: 5؛ مراد از «الأبرار»، على، فاطمه، حسن و حسین هستند (فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان، ج 10، ص616).
آلعمران: 61؛ مراد از «انفسنا»، امام علی(ع) است (محمد بن مسعود العیاشی، تفسیر العیاشى، ج 1، ص 177).
[3]. نساء: 59-83؛ آیه «أولى الأمر» درباره امیرمؤمنان علی است (علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج 1، ص 142).
[4]. توبه: 119؛ «صادقین» بر علی(ع)، آلمحمّد و ائمّه معصومان(ع) منطبق شده است (علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج 1، ص 307)..
[5]. همان.
)