رجعت از آموزههای اختصاصی و مهم در کلام امامیه است که بر اساس آن، گروهی خاص از مؤمنان خالص و کافران محض، پیش از قیامت و در دوران تحقق نهایی حق به دنیا بازمیگردند. این نوشتار میکوشد ابتدا مبنای قرآنی و روایی رجعت را تبیین کند؛ سپس حکمت آن را توضیح دهد و درنهایت، برخی دلالتهای اخلاقی و تربیتی این باور را تبیین کند.
مبینی, محمد علی . (1405). رجعت در کلام شیعه: مبانی، حکمتها و دلالتهای اخلاقی. فصلنامه ره توشه, 7(ویژه نامه ده آخر ماه صفر), 81-92. doi: 10.22081/rt.2026.75559.1599
MLA
مبینی, محمد علی . "رجعت در کلام شیعه: مبانی، حکمتها و دلالتهای اخلاقی", فصلنامه ره توشه, 7, ویژه نامه ده آخر ماه صفر, 1405, 81-92. doi: 10.22081/rt.2026.75559.1599
HARVARD
مبینی, محمد علی. (1405). 'رجعت در کلام شیعه: مبانی، حکمتها و دلالتهای اخلاقی', فصلنامه ره توشه, 7(ویژه نامه ده آخر ماه صفر), pp. 81-92. doi: 10.22081/rt.2026.75559.1599
CHICAGO
محمد علی مبینی, "رجعت در کلام شیعه: مبانی، حکمتها و دلالتهای اخلاقی," فصلنامه ره توشه, 7 ویژه نامه ده آخر ماه صفر (1405): 81-92, doi: 10.22081/rt.2026.75559.1599
VANCOUVER
مبینی, محمد علی. رجعت در کلام شیعه: مبانی، حکمتها و دلالتهای اخلاقی. فصلنامه ره توشه, 1405; 7(ویژه نامه ده آخر ماه صفر): 81-92. doi: 10.22081/rt.2026.75559.1599
)