خداوند متعال در قرآن سنتهای خویش را درباره عالم هستی بازگو میکند؛ سنتهایی از قبیل مبارزه با خرافه و مشکلات پیشروی مبارزه،[1] مبارزه با توطئهگران[2] و نابودی ظالمان[3] جزء سنتهای تغییرناپذیری است که در قرآن ذکر شده است. یکی از این سنتها و قوانین ثابت عالم هستی، پیروزی پیروان حق و نابودی لشکریان باطل است. خداوند متعال در سورۀ «فتح» میفرماید: «وَ لَوْ قَاتَلَکُمُ الَّذِینَ کَفَرُواْ لَوَلَّوُاْ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا یَجِدُونَ وَلِیًّا وَ لَا نَصِیرًا ❊ سُنَّةَ اللَّهِ الَّتىِ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلُ وَ لَن تجَدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِیلًا:[4] و اگر کافران با شما پیکار مىکردند بزودى فرار مىکردند، سپس ولىّ و یاورى نمىیافتند ❊ این سنّت الهى است که در گذشته نیز بوده است و هرگز براى سنّت الهى تغییر و تبدیلى نخواهى یافت». پیروزی جبهه حق، بر حقانیت «حق» بنا شده است؛ این عالم با حق بنا شده و بر حق استوار است. نوشتار پیشرو در راستای تبیین سنت پیروزی حق بر باطل و تحلیل گزارۀ «پیروز نهایی لشکر خداست» سامان یافته است و ضمن بررسی بنیادهای قرآنی این گزاره، شرایط تحقق این پیروزی را بازگو میکند.
)